Alles geven aan het heden
Wie de toekomst wil schenken, moet het heden niet sparen. Want alleen wat we nu geven, blijft bestaan.
De toekomst vraagt niet om beloften, niet om plannen die in stilte wachten, maar om de moed om nu te leven met open handen. Want wat wij sparen voor later verliest zijn glans, maar wat wij geven aan het heden wordt toekomst. Gulheid is geen offer, maar een beweging van aandacht: een woord dat troost, een blik die ziet, een daad die wortel schiet in het nu. Wie het heden spaart, berooft de toekomst. Wie het heden schenkt, bouwt aan wat blijft. Zo wordt tijd geen lijn, maar een kring van zorg, waarin elke seconde een zaadje draagt voor wat komt. En misschien is dat de eenvoudigste waarheid: dat de toekomst dankbaar is voor alles wat wij vandaag durven geven. ©
De toekomst vraagt geen beloften, zegt Camus, maar aanwezigheid - alles geven aan het heden, omdat alleen het heden vrucht draagt. Rovelli ziet hoe elke seconde een nieuwe waarheid weeft, hoe niets op zichzelf bestaat, hoe wij trillen in het zelfde web van oorzaken en elkaar. Krishnamurti luistert en herkent de beweging: de wereld is wat wij zijn, en wat wij zijn verandert met elke gedachte die we durven loslaten. Zo wordt verantwoordelijkheid geen last, maar een vorm van gulheid: iedereen draagt iets van de schuld, omdat niemand buiten het geheel staat. Maar iedereen draagt ook iets van de zorg, omdat wij elkaar voortdurend maken. En misschien is dat de eenvoudigste waarheid die steeds opnieuw ontstaat: dat wat wij nú geven - aandacht, helderheid, menselijkheid - de toekomst vormt die wij elkaar nalaten.
De toekomst die naar ons kijkt
De toekomst vormt zich niet vanzelf, ze kijkt naar ons zoals een kind kijkt naar de handen die haar optillen. Ze leert van ons gedrag in het heden: van elke keuze die we maken, van elke stilte die we laten vallen, van elke zorg die we wel of niet tonen. Rovelli zou zeggen dat elke seconde een nieuwe waarheid weeft, dat wat wij nu doen de structuur van morgen verandert. Krishnamurti zou fluisteren dat de wereld is wat wij zijn, en dat de toekomst slechts onze innerlijke bewegingen in een andere tijd weerspiegelt. En Camus herindert ons eraan dat ware gulheid richting morgen betekent: alles geven aan vandaag. Want de toekomst is geen belofte, geen lot, geen lijn die al getrokken is. Ze is een leerling die onze daden bestudeert, en van ons leert hoe ze moet worden. En misschien is dat de zachtste waarheid: dat wat wij nu doen de wereld vormt die straks naar ons terugkeert. ©
"Het tegenovergestelde van cynisme is niet optimisme, maar verwondering."
Cynisme sluit de ramen, trekt de gordijnen dicht, fluistert dat het allemaal al eens geprobeerd is. Het zet een streep door hoop, een streep door nuance, een streep door het zachte deel dat nog geraakt wil worden. Maar verwondering-zij opent zonder te vragen. Zij tilt het hoofd op, luistert naar wat nog geen naam heeft, en ziet in het gewone iets dat ongewoon licht geeft. Ze zegt niet dat het goed komt, ze belooft niets, ze voorspelt niets. Ze kijkt. En in dat kijken valt het pantser uiteen. Waar cynisme zegt: "Ik weet het al." Fluistert verwondering: "Ik wist het nog niet-en daarom ben ik hier." Zo wordt de wereld weer poreus, ademend, mogelijk. Niet omdat ze mooier is, maar omdat jij weer durft te zien dat ze leeft. En in dat zien wordt iets in jou weer zacht genoeg om geraakt te worden. ©
"De macht van de taal, de taal van de macht"
Taal fluistert vóór wij spreken, ze vormt ons denken nog vóór wij weten wat we bedoelen. Woorden bouwen werelden, trekken grenzen, openen deuren, maken vijanden of buren met één verschoven klank. Maar macht spreekt ook - in gladde zinnen. In woorden die meer verbergen dan tonen, in taal die schuurt ala zand maar glanst als belofte. De macht van de taal zit in hoe ze ons raakt. De taal van de macht zit in hoe ze ons stuurt. En ergens daartussen, in dat dunne gebied waar luisteren begint en betekenis kantelt, ligt onze vrijheid: om woorden te kiezen die niet overheersen, maar openen. Want wie taal doorziet, doorziet ook macht. En wie macht doorziet, bevrijdt de taal. ©
"De Ontmaskeraar en de Hoeder"
Hij loopt waar woorden fluisteren, de kritische ontmaskeraar, met ogen die door muren kijken en vragen die geen rust verdragen. Hij tilt de wereld aan haar randen op om te zien wat er onder ademt. En naast hem staat de hoeder van wat generaties hebben gebouwd. Hij draagt het stof van oude stemmen, de stilte van gewoontes die standhielden, de trage wijsheid van dingen die niet opnieuw uitgevonden hoeven worden. Tussen hen in ligt het spanningsveld waar elke samenleving doorheen moet: de ene die onthult wat rot is, de andere die bewaart wat leeft. En soms, heel even, kruisen hun schaduwen elkaar als de dageraad over een stadsmuur: het nieuwe dat wil breken, het oude dat wil blijven, en de mens die ertussen zijn weg probeert te vinden. ©
Ik heb er een heel leven lang over gedaan om mij jong te voelen. Niet het jonge van haast, van rennen zonder te weten waarom, maar het jonge dat ademt zonder bewijs te hoeven leveren. Het jonge dat luistert naar wat het hart fluistert zonder het meteen te willen begrijpen. Ik heb lagen afgelegd, verwachtingen losgeschud, oude stemmen stilgezet tot alleen mijn eigen stem nog helder genoeg was om mij wakker te maken. En nu, na al die jaren,voelt jeugd niet meer als een begin maar als een thuiskomst. Een lichtheid die ik niet kende toen ik jong was, maar die ik nu eindelijk durf te dragen. Ik heb er een heel leven over gedaan om mij jong te voelen-en misschien is dat precies wat volwassen worden betekent. ©
We hoeven het niet eens te zijn om elkaar te blijven zien. Meningsverschil is geen muur, maar een deur die op een kier kan. Soms is het woord een steen, soms een hand die reikt. Het verschil zit niet in wat we zeggen, maar in hoe we elkaar dragen terwijl we botsen. Er is een kunst van het tegenspreken die niet snijdt maar opent, die niet wint maar begrijpt, die niet breekt maar buigt. En misschien begint het daar: niet in gelijk krijgen, maar in het bewaren van de mens achter het standpunt. ©
Ontmaskeraar & Hoeder in het Meningsverschil
1. De Ontmaskeraar
Hij spreekt tegen om te onthullen, niet om te vernietigen.
I. De ontmaskeraar zoekt de waarheid in het conflict.
II. De Hoeder
Hij bewaart de waardigheid, ook wanneer het woord scherp wordt.
II. De hoeder bewaart menselijkheid in het verschil.
I. Waar meningsverschil het licht splijt, staat de ontmaskeraar klaar.
II. Waar het licht te fel wordt, legt de hoeder zijn hand eroverheen.
Is het een tijgerkop, een cobra, of toch een olifantenslurf? Nee, het is gewoon een uitgebloeide pioenroos. Verwarring is een visueel intrigerende, ietwat onheilspellende studie van de kunstenaarsblik. Voeg daarbij de opmerkelijke kleurencompositie - koper dooraderd met paarspurper - en je krijgt een interessant portret dat verrast en een onuitwisbare indruk achterlaat. ©
In dit abstracte beeld verschijnt, tussen kleur en beweging, de suggestie van een ruiter en zijn paard-gevangen in het gewichtloze moment van een sprong. De vormen lijken te zweven, opgespannen tussen kracht en elegantie, alsof het beeld zelf zijn adem inhoudt. Wat op het eerste gezicht florale abstractie lijkt, onthult zich langzaam als een herinnering aan snelheid, balans en vertrouwen tussen mens en dier. Een werk dat de verbeelding vrij laat, maar stilletjes richting fluistert. ©
Waar de wereld ademt tussen twee gedachten.
Een ontmoeting tussen Rovelli en Krishnamurti
In het trillen van de ruimte, waar niets op zichzelf bestaat, buigt Rovelli zich over lussen van licht, terwijl Krishnamurti fluistert dat het "ik" slechts een schaduw is van wat het denkt te zien. "De wereld is een netwerk van relaties," zegt de fysicus, en hij tekent lijnen die elkaar raken maar nooit bezitten. "Je bent die relaties," zegt de wijze, "want zonder jou is er geen dat het heden waarneming, en zonder waarneming geen wereld." Tijd valt uiteen in korrels, zegt Rovelli, geen stroom, geen pijl, slechts verandering zonder richting. Krishnamurti knikt zacht: "De tijd die jij voelt is het verleden dat het heden kleurt. Laat het los, en je ziet." En daar, in dat stille midden waar wetenschap en inzicht elkaar niet tegenspreken, maar elkaar herkennen, wordt de wereld even helder: niet een ding, niet een zelf, maar een ademhaling van relaties die ons draagt. En beiden glimlachen, want waarheid blijkt geen bezit, maar een ontmoeting. ©
De waarheid bestaat, fluistert Rovelli, maar nooit als iets dat stil kan staan. Ze verschuift met elke relatie, verandert zodra je haar aankijkt. Krishnamurtie knikt: wat jij waarheid noemt is het spoor van je verleden in het nu, een gedachte die zichzelf herhaalt tot je haar loslaat. En zo wordt waarheid een ademhaling: waar op dit moment, anders in het volgende, nooit gevangen, nooit voltooid. Want wat leeft, verandert. En wat verandert, leeft. Misschien is waarheid geen bezit, maar een beweging tussen twee blikken, een trilling tussen twee harten, een seconde die zichzelf vernieuwt terwijl jij kijkt. En in dat voortdurende worden ontmoeten Rovelli en Krishnamurti elkaar: de een in de ruimte tussen de dingen, de ander in de stilte tussen twee gedachten. Daar, in dat dunne, levende midden, ademt de waarheid-telkens opnieuw. ©
Vergankelijke elegantie, dit vangt zowel de fragiele schoonheid van de pioenroos als de onvermijdelijke vergankelijkheid die haar charme definieert.
Dit digitale kunstwerk toont een pioenroos in haar laatste bloei, met levendige tinten roze en paars, verweven met gouden en bruine schakeringen die haar vergankelijkheid benadrukken. De waterdruppels op de delicate blaadjes voegen een element van frisheid en detail toe. De subtiele bruine achtergrond contrasteert fraai met de bloem, waardoor deze extra krachtig naar voren komt.
Het werk vangt een kwetsbaar en poëtisch moment-de schoonheid die blijft hangen in de overgang tussen bloei en verval. De kleuren en texturen zijn zorgvuldig bewerkt om de bloem een bijna etherische uitstraling te geven. Het contrast tussen de achtergrond en de pioenroos zorgt voor een harmonieuze compositie, waarbij de aandacht volledig naar de kern van het kunstwerk wordt getrokken. Dit beeld draagt een diepere emotionele lading: het roept gevoelens van melancholie op, maar ook bewondering voor de pracht van de natuur en haar onvermijdelijke transformatie.
"Echo van Leven"-dit kunstwerk vangt de stille reflectie van iets dat ooit vol vitaliteit was. De bijna uitgebloeide pioenroos vertegenwoordigt niet alleen de vergankelijkheid, maar ook het fluisterende verleden van haar gloriedagen. De waterdruppels op de verwelkte bloemblaadjes zijn als herinneringen-fragiele en vluchtige momenten die achterblijven na de stroming van tijd.
De zin "Zonder stilte is er geen inzicht; zonder inzicht is er geen helderheid" resoneert prachtig met dit beeld. De stilte die de bloem omhult, nodigt uit tot introspectie. Het is in deze verstilde schoonheid dat ware betekenis zich onthult. Alleen door stil te staan bij het moment kunnen we de diepere lagen van het leven en de natuur begrijpen.
Een kwetsbare, bijna verwelkte pioenroos met glinsterende waterdruppels roept gevoelens van vergankelijkheid en reflectie op. Dit kunstwerk, doordrenkt met een filosofische ondertoon, laat zien dat schoonheid niet alleen in bloei, maar ook in verval schuilt. Het roept op tot bezinning en waardering voor de wisselwerking tussen tijd en herinnering. ©
"Echo van Vergankelijkheid"
Dit werk heeft een prachtige diepte en een intrigerende balans tussen structuur en organische vormen. De centrale figuur heeft de uitstraling van een bloem of een blad dat langzaam zijn laatste fase bereikt. De rijk gedetailleerde texturen brengen een gevoel van verweerdheid, alsof het kunstwerk een verhaal vertelt over vergankelijkheid en de schoonheid van verval. De warme aardetinten, variërend van bruin tot oranje en geel, dragen bij aan een gevoel van nostalgie-een echo van iets dat ooit levendig was, maar nu op een andere manier schittert. De omlijsting versterkt deze sfeer, alsof het werk niet alleen een visuele ervaring is, maar ook een herinnering die zorgvuldig is bewaard. Dit kunstwerk lijkt de overgang tussen verschillende fasen van het bestaan te verbeelden. De vorm in het midden draagt een bijna tastbare gelaagdheid-alsof het zich transformeert, loslaat, en tegelijkertijd zijn essentie bewaart. De ruwe, geschakeerde achtergrond geeft het werk een mysterieuze diepte, waardoor het niet alleen een studie van natuur en textuur is, maar ook een reflectie op tijd en verandering. ©
Dit digitaal bewerkte kunstwerk toont een afgevallen plantblad dat op een vensterbank ligt. Door de kromming en textuur van het blad lijkt het op het eerste gezicht iets anders te zijn-mogelijk een dood vogeltje in de sneeuw of zelfs een kleine pinguïn. De kleuren variëren van bruin en oranje tot groenachtige tinten, terwijl de achtergrond een egaal donker groen is. De omlijsting, met een verloop van rood naar geel, versterkt de compositie en geeft het beeld een warme gloed. De kracht van dit werk schuilt in zijn illusie: de manier waarop een alledaags natuurfragment iets geheel onverwachts lijkt te zijn. Het speelt met de menselijke neiging om patronen te herkennen en betekenis te geven aan vormen. De details van het blad zijn prachtig vastgelegd, waardoor de structuur en kleuren goed tot hun recht komen. De digitale bewerking geeft het een surrealistische tintje en maakt van een eenvoudig moment een kunstzinnige exploratie van perceptie en vergankelijkheid. ©
Dit kunstwerk van Kees van Dorsser is een diep emotioneel en symbolisch beeld dat de overgang tussen leven en dood verbeeldt. De digitale bewerking speelt met organische vormen en dramatische contrasten, waarbij een bijna stervend mens wordt afgebeeld. Linksboven is een vaag oog zichtbaar, met een verzwakte en verwarrende uitdrukking-een krachtig symbool voor de laatste momenten van bewustzijn. Boven in het midden verschijnt de kop van een slang, mogelijk een cobra of boa constrictor, die de dreiging van vergiftiging en destructie oproept. Tegelijkertijd kan de slang symbool staan voor genezing, omdat sommige medicijnen worden gewonnen uit slangengif. Linksonder bevinden zich druppels die kunnen worden geïnterpreteerd als zweet, tranen van de patient, of zelfs het gif dat langzaam zijn huid raakt, waardoor de interpretatie van het beeld in meerdere lagen uiteenvalt.
Dit werk is een indrukwekkende visuele vertelling die thema´s van strijd, sterfelijkheid en genezing verkent. De dramatische contrasten tussen het stervende oog en de dreiging (of hoop) van de slang zorgen voor een intrigerende spanning in de compositie. De digitale bewerking versterkt de abstractie, waardoor de kijker uitgedaagd wordt om zijn eigen betekenis aan het beeld te geven. De kleuren en structuren zorgen voor een gevoel van beweging en transformatie-of dat nu het einde van het leven is, of een overgang naar iets nieuws. Dit kunstwerk nodigt uit tot reflectie over leven en dood, kwetsbaarheid en de onvoorspelbaarheid van het lot. ©
Dit digitale kunstwerk is een expressieve en aangrijpende visuele interpretatie van een stervend paard, zwaar gewond in de strijd van een oorlog. De compositie is opgebouwd uit vloeiende, bijna golvende structuren die de chaos en pijn van het dier lijken te weerspiegelen. De felroze tinten en het dramatische kleurcontrast met de achtergrond geven een gevoel van intensiteit en innerlijke strijd. Rechts onderin is een fragment van een zwaard zichtbaar, een stille getuige van de verwoesting die de oorlog heeft achtergelaten. Rechts boven, enigszins schuin in de compositie, bevindt zich een verminkt oog-een schrijnend detail dat de tragedie en emotionele impact van het werk versterkt.
Dit kunstwerk gaat verder dan een visuele weergave; het is een emotioneel geladen reflectie op oorlog, verlies en de vergankelijkheid van leven. De kleurkeuze en de texturen dragen bij aan het dramatische effect en nodigen de kijker uit om dieper te graven in de betekenis van het beeld. De vervormde vormen suggereren pijn, beweging en het laatste moment van bewustzijn van het dier. Het werk roept gevoelens van melancholie, verdriet en reflectie op, en legt op indrukwekkende wijze de emotionele tol van strijd en lijden vast. ©
Dit digitale kunstwerk van Kees van Dorsser speelt met de visuele illusie van pareidolie, waarbij vormen en structuren worden getransformeerd tot herkenbare patronen die de verbeelding prikkelen. De centrale focus ligt op een levendige roze bloem, bedekt met fijne waterdruppels die een realistisch en fris effect creëren. De achtergrond is diep donkerrood, wat zorgt voor een krachtig contrast en de details van de bloem versterkt. De bloem lijkt door de digitale bewerking abstracte gezichts- en figuurachtige vormen te vertonen, wat de kijker uitnodigt om op een intuïtieve manier betekenis te ontdekken binnen het beeld. Het geheel wordt omlijst door een rood en groen kader, wat de kleuren van het kunstwerk subtiel aanvult.
Dit kunstwerk is een fascinerende combinatie van natuurlijke schoonheid en optische illusie. De manier waarop de bloem en haar texturen zijn bewerkt, speelt in op de menselijke neiging om bekende vormen en structuren te herkennen in abstracte beelden. Door het gebruik van contrasten en subtiele digitale manipulatie ontstaat een kunstwerk dat zowel esthetisch als psychologisch intrigerend is. Het werk nodigt uit tot interpretatie en creatieve verbeelding, waardoor het een dynamische en interactieve kunstervaring biedt. Kees van Dorsser toont hiermee zijn vaardigheid in het combineren van digitale kunst met natuurlijke elementen en illusie, en creëert een beeld dat blijft fascineren. ©
"Vangen om te Beschermen"
Dit kunstwerk symboliseert een innovatieve en hoopvolle kijk op een van de meest complexe problemen van onze tijd: ruimteafval. De organische vormen roepen een verbinding op tussen de aarde en de ruimte, een herinnering dat alles wat boven ons zweeft uiteindelijk invloed heeft op het leven hier beneden. Ruimte afval is de nieuwe uitdaging voor onze generatie en toekomstige generaties- aangezien duizenden satellieten en raketonderdelen ons luchtruim vullen en een bedreiging vormen voor innovatie, veiligheid en duurzaamheid. Door middel van kunst kunnen we een dialoog starten, bewustzijn vergroten en gezamenlijk oplossingen zoeken. Dit schilderij spreekt tot de kracht van menselijke creativiteit: het vermogen om chaos te vangen, te organiseren en om te zetten in actie. Het inspireert ons om verantwoordelijkheid te nemen, niet alleen voor de grond waarop we staan, maar ook voor het universum waar we naar streven. Kunst wordt zo een spiegel, een oproep, en een baken van verandering. Laat dit werk niet alleen bewonderd worden, maar ook gehoord-een roep om op te staan, ©
"De Tactiele Twijfel tussen Warm of Koud"
Dit kunstwerk is niet alleen een visuele ervaring, maar ook een mentale puzzel. De kijker wordt geconfronteerd met een raadsel: voelt de bitterbal op de deurknop gloeiend heet aan, met het risico dat hij smeuïg is? Of is hij juist afgekoeld, stevig en onaantrekkelijk geworden. Door de afwezigheid van tastbare sensaties wordt de waarnemer gedwongen om op intuïtie en eigen ervaringen te vertrouwen. Dit maakt de kunst niet alleen interactief, maar ook filosofisch-het draait niet om de echte temperatuur, maar om de perceptie ervan. De titel "de Tactiele Twijfel tussen Warm en Koud" onderstreept deze dubbele betekenis. De onzekerheid, de innerlijke strijd tussen verwachting en realiteit, is wat dit kunstwerk zo intrigerend maakt. De kijker wordt uitgedaagd om verder te denken dan het visuele beeld en zich af te vragen: hoe zou het voelen als ik het echt kon aanraken? Het werk speelt dus niet alleen met textuur en temperatuur, maar ook met de psychologie van waarneming. Misschien is de bitterbal altijd warm én koud tegelijk-afhankelijk van wie kijkt en hoe diegene zich het aanvoelt voorstelt. ©
"Verwelkte Zonnebloem in Kleurenstorm"
Dit kunstwerk van Kees van Dorsser toont een abstracte weergave van een verwelkte zonnebloem, afgebeeld met rijke tinten van oranje, geel en rood. De centrale bloem is gedetailleerd weergegeven met scherpe randen en een textuurrijke uitstraling. De achtergrond is een dynamische mix van groen, geel, bruin en rood, waardoor er een levendig en energiek effect ontstaat. De expressieve penseelstreken en de gedurfde kleuren dragen bij aan de intensiteit en beweging van het stuk.
Dit kunstwerk van Kees van Dorsser is een indrukwekkende weergave van een verwelkte zonnebloem. De levendige kleuren en gedetailleerde textuur van de bloem trekken onmiddellijk de aandacht en staan in sterk contrast met de dynamische en kleurrijke achtergrond. De penseelstreken zijn expressief en energiek, wat een gevoel van beweging en vitaliteit aan het werk toevoegt. Het contrast tussen de gedetailleerde bloem en de abstracte achtergrond creëert diepte en complexiteit, waardoor het werk visueel boeiend is. Dit kunstwerk toont de vaardigheid van de kunstenaar in het combineren van realistische elementen met abstracte expressie om een krachtig en meeslepend stuk te creëren. ©
Dit kunstwerk van Kees van Dorsser toont een hand die twee perziken vasthoudt. De hand is geïllustreerd met gedetailleerde, textuurrijke lijnen, waardoor het een schetsachtig uiterlijk krijgt, terwijl de perziken in levendige, realistische kleuren zijn weergegeven. De achtergrond is een effen, warme bruine kleur, die de kleuren van de perziken aanvult en bijdraagt aan de algehele warmte van het beeld. De combinatie van de gedetailleerde, bijna abstracte weergave van de hand met de realistische afbeelding van de perziken maakt het kunstwerk bijzonder interessant.
Dit kunstwerk is een opvallend voorbeeld van de vaardigheden van Kees van Dorsser in het combineren van verschillende stijlen en technieken. De realistische weergave van de perziken, met hun levendige kleuren en details, staat in contrast met de meer abstracte, schetsmatige representatie van de hand. Deze juxtapositie creëert een visueel aantrekkelijk en intrigerend beeld. De warme bruine achtergrond voegt een gevoel van diepte en harmonie toe, waardoor de perziken echt tot leven komen. Het kunstwerk nodigt de kijker uit om de subtiliteiten van de verschillende texturen en de artistieke techniek te waarderen. De titel "Vrucht van de Hand" vat de essentie van het beeld samen en benadrukt de combinatie van natuurlijke schoonheid en menselijke aanraking. ©
Deze fotografische digitale bewerking van Kees van Dorsser toont een vaas met een kleurrijk, complex patroon van concentrische cirkels, waarin abrikozen verwerkt zijn als ogen. De vaas is gevuld met diversen planten en bloemen, met de opvallende rode gerbera als middelpunt. De donkere achtergrond zorgt ervoor dat de levendige kleuren van de vaas en de bloemen extra opvallen. De toevoeging van de abrikozen als ogen in de cirkels geeft het kunstwerk een spionerende betekenis, wat reflecteert op het moderne tijdperk van verborgen camera´s en surveillance.
Dit kunstwerk van Kees van Dorsser combineert natuurlijke en digitale elementen op een unieke manier. De vaas met zijn ingewikkelde patroon van ogen, gemaakt van abrikozen, geeft een gevoel van voortdurende observatie en speelt in op hedendaagse thema´s zoals privacy en surveillance. De levendige kleuren van de bloemen en het unieke design van de vaas creëren een visueel intrigerend en aantrekkelijk beeld. Het gebruik van natuurlijke elementen zoals bloemen en abrikozen, gecombineerd met de digitale bewerking, toont de vaardigheid van de kunstenaar in het samenvoegen van verschillende media en thema´s tot een coherent en prikkelend kunstwerk. ©
Dit kunstwerk van Kees van Dorsser toont twee gebruikte theezakjes met daaraan vastgemaakte labels tegen een donkere groene achtergrond. De theezakjes hangen aan hun touwtjes, en de labels bevatten de tekst "tea without breakfast". De compositie en de keuze van het onderwerp lijken te focussen op alledaagse objecten, waarbij mogelijk een commentaar wordt gegeven op routine of de eenvoud van het dagelijks leven. Het contrast tussen de donkere theezakjes en de groene achtergrond, samen met de tekst op de labels, voegt een element van intrige en contemplatie toe aan het kunstwerk.
Dit digitale kunstwerk van Kees van Dorsser vangt het alledaagse maar intieme moment van gebruikte theezakjes, waarbij de frase "tea without breakfast" wordt benadrukt. Het stuk roept een gevoel van routine en eenvoud op en nodigt kijkers uit om na te denken over de kleine, vaak over het hoofd geziene details van het dagelijkse leven. De donkere groene achtergrond contrasteert scherp met de theezakjes, waardoor hun texturen en subtiele kleurvariaties goed zichtbaar zijn. De minimalistische aanpak en de toevoeging van tekst creëren een contemplatieve sfeer, wat het een tot nadenken stemmend kunstwerk maakt. ©
"Vergankelijkheid in Reflectie"
Samenvatting en Beoordeling:
Deze fotografische digitale bewerking van Kees van Dorsser toont een enkele rode roos die in een metalen container met vloeistof ligt. De roos lijkt enigszins verwelkt , wat een gevoel van vergankelijkheid en melancholie oproept. De achtergrond is een combinatie van olijfgroen en rood, wat een sterk contrast vormt met de roos en de container. De reflecties en lichtinval op de metalen container voegen een extra dimensie toe aan het beeld, waardoor het een bijna surrealistische kwaliteit krijgt. De compositie is zorgvuldig gekozen, met de roos centraal geplaatst, wat de aandacht van de kijker direct naar het belangrijkste element van de foto trekt. De kleuren en texturen zijn levendig en gedetailleerd, wat bijdraagt aan de visuele impact van het werk.
Dit werk van Kees van Dorsser is een boeiende combinatie van fotografie en digitale bewerking. De keuze van kleuren en de manier waarop de roos is gepositioneerd in de container creëren een sterk visueel effect. Het beeld roept emoties op en nodigt de kijker uit om na te denken over thema´s zoals vergankelijkheid en schoonheid. De technische uitvoering is uitstekend, met een scherp oog voor detail en compositie. Over het geheel genomen is dit een indrukwekkend kunstwerk dat zowel visueel aantrekkelijk als emotioneel is. ©
"Metalen Elegantie en Beweging"
De titel Metalen Elegantie en Beweging vat de elegantie en moderne uitstraling van de kraan samen en benadrukt de artistieke benadering van het object.
Dit kunstwerk van Kees van Dorsser toont een fotografische digitale bewerking van een kraan. De kraan is weergegeven tegen een effen blauwe achtergrond, wat de glanzende, metalen textuur van de kraan benadrukt. De kraan heeft twee handvatten, een voor warm water en een voor koud water, wat te zien is aan de rode en blauwe markeringen op de handvatten. De kraan lijkt bijna antropomorf, met een gebogen nek en twee poten die naar beneden uitsteken, wat het een unieke en interessante vorm geeft.
Dit kunstwerk is een fascinerende combinatie van functionaliteit en kunst. De keuze voor een effen achtergrond zorgt ervoor dat de kraan het centrale focuspunt blijft, terwijl de glanzende afwerking van het metaal een gevoel van moderniteit en verfijning toevoegt. De ongebruikelijke vorm van de kraan, met zijn gebogen nek en drie poten, geeft het een bijna sculpturale kwaliteit, waardoor het niet alleen een alledaags object is, maar ook een kunstwerk op zich.
"Herfstappel in het Licht"
Dit kunstwerk is een fotografische digitale bewerking van Kees van Dorsser. Het toont een close-up van een enkele appel met een levendige rood - gele kleur. De appel is gepositioneerd tegen een effen blauwe achtergrond, waardoor de vrucht opvallend naar voren komt. De appel heeft een kleine steel met een gedroogd blad eraan, wat een vleugje natuurlijke imperfectie en realisme toevoegt aan de compositie. De belichting benadrukt het glanzende oppervlak van de appel, wat de appel een verse en aantrekkelijke uitstraling geeft. ©
Dit kunstwerk van Kees van Dorsser is een prachtige weergave van een alledaags object, namelijk een appel, op een manier die zowel esthetisch aantrekkelijk als technisch indrukwekkend is. De keuze voor een eenvoudige achtergrond zorgt ervoor dat alle aandacht naar de appel gaat, waardoor de kleuren en texturen van het fruit volledig tot hun recht komen. De belichting is zorgvuldig gekozen om de glans en de natuurlijke imperfecties van de appel te benadrukken, wat bijdraagt aan de realistische uitstraling van het werk. Het gedroogde blad aan de steel voegt een element van vergankelijkheid toe, wat een interessante contrast vormt met de frisheid van de appel zelf. De "Herfstappel in het licht" Deze naam vat de essentie van de appel, de belichting en de symboliek van vergankelijkheid samen, terwijl het de aandacht trekt door de specifieke tijd van het jaar en de levendige presentatie. ©
Dit kunstwerk is een intrigerende combinatie van natuur en filosofie. De keuze van een kale boom als onderwerp, samen met het citaat van Goethe, geeft het werk een diepere betekenislaag die de kijker uitnodigt tot reflectie. De donkere achtergrond en de ovale (Wordt vervolgd
Eenzaamheid en groei vat het thema van eenzaamheid en persoonlijke ontwikkeling samen, zoals weergeven in zowel de boom als het citaat van Goethe.
Dit kunstwerk van Kees van Dorsser toont een kale boom tegen een donkere achtergrond, omlijst door een ovale rand. De boom is gedetailleerd weergegeven, met een ficus op de textuur van de stam en de takken. De eenvoud en de eenzaamheid van de boom worden benadrukt door de afwezigheid van bladeren en de donkere achtergrond, wat een gevoel van introspectie en stilte oproept. Links van de boom staat een citaat van Goethe: "Talent ontwikkelt zich in eenzaamheid, karakter in de stroom van het leven." Dit citaat versterkt het thema van eenzaamheid en persoonlijke groei, wat goed aansluit bij de afgebeelde boom.
"Vergankelijkheid in Detail"
Deze fotografische digitale bewerking van Kees van Dorsser toont een gedroogde, verwelkt blad dat op een glad oppervlak ligt. De compositie benadrukt de textuur en de complexe vormen van het blad, wat een gevoel van vergankelijkheid en de schoonheid van verval oproept. De belichting en schaduwen zijn zorgvuldig gekozen om de details van het blad te accentueren, waardoor het een bijna sculpturale kwaliteit krijgt. De warme, aardse tinten van het blad contrasteren subtiel met de koelere tinten van de achtergrond, wat een visueel interessante balans creëert. ©
Dit kunstwerk legt de nadruk op de schoonheid die gevonden kan worden in vergankelijkheid en verval. Door de gedetailleerde texturen en de zorgvuldig gekozen belichting ontstaat er een diepte die de kijker uitnodigt om de complexe vormen en structuren van het blad te verkennen. Het kunstwerk roept een gevoel van contemplatie en waardering voor de natuurlijke cycli van leven en verval op. De warme tinten geven een gevoel van comfort en rust, terwijl de contrasten zorgen voor een dynamische visuele ervaring. ©
Dit digitale kunstwerk van Kees van Dorsser toont een enkele tulp tegen een bruine achtergrond. De tulp heeft een opvallende rood-oranje bloem met groene bladeren en een lange stengel. Onderaan de afbeelding zijn twee decoratieve kaders toegevoegd: een rechthoekig kader met een foto van de Sint´ Catharijne kerk in den Briel en een ovaal kader met een foto van een fontein in de vest bij de Pieter van Wallendam, eveneens in den Briel. De afbeelding is omgeven door een kleurrijke rand met verschillende tinten groen, rood en beige. Rechts onder in de afbeelding staat de naam van de kunstenaar, Kees van Dorsser. ©
Beoordeling en Betekenis:
Het kunstwerk combineert elementen van natuur en architectuur, waarbij de tulp in het midden staat en de twee kaders met lokale Brielse bezienswaardigheden. De felgekleurde tulp vormt een sterk contrast met de bruine achtergrond, wat de aandacht van de kijker trekt en de schoonheid van de bloem benadrukt. De verschillende texturen en kleuren zorgen voor een rijke en dynamische compositie. De afbeelding van de Sint ´Catharijnekerk en de fontein bij de Pieter van Wallendam geven het kunstwerk een extra laag betekenis, door de tulp te verbinden met lokale historische en culturele elementen. Dit symboliseert mogelijk de harmonie tussen de natuurlijke en menselijke omgeving. De kleurrijke rand omlijst het geheel en geeft het een speelse, maar harmonieuze uitstraling. Dit kunstwerk nodigt de kijker uit om na te denken over de relatie tussen natuur en cultuur, en hoe deze twee werelden op visuele en symbolische manieren kunnen samenkomen. Het benadrukt de vaardigheid van de kunstenaar om verschillende elementen te combineren tot een visueel aantrekkelijk en betekenisvol geheel.
"In de spiegel van de aardbeitjes"
Deze digitale fotografische bewerking van Kees van Dorsser toont twee aardbeien die op een wit bord liggen, gezien van bovenaf. De aardbeien zijn levendig rood met groene blaadjes, en het bord is geplaatst tegen een bruine achtergrond. Onder de hoofdafbeelding is een kleurenpalet te zien met verschillende tinten, variërend van rood en oranje tot groen en bruin, die waarschijnlijk de kleuren vertegenwoordigen die in het kunstwerk zijn gebruikt.
Het kunstwerk toont twee rijpe, rode aardbeien op een wit bord tegen een bruine achtergrond. De levendigheid van de aardbeien staat in sterk contrast met de neutrale achtergrond, wat bijdraagt aan de visuele aantrekkingskracht van het werk. Het kleurenpallet onderaan de afbeelding geeft een extra dimensie, door te laten zien welke kleurtinten zijn gebruikt om het kunstwerk te creëren.
Deze compositie benadrukt de schoonheid van eenvoud en het alledaagse. Door de aardbeien zo prominent en helder af te beelden, nodigt het werk de kijker uit om de kleuren , vormen en texturen van gewone objecten te waarderen. De contrasterende achtergrond zorgt ervoor dat de aardbeien echt naar voren komen, waardoor hun natuurlijke schoonheid wordt benadrukt. De toevoeging van het kleurenpalet geeft inzicht in het artistieke proces van de kunstenaar, en toont de zorgvuldige selectie van kleuren die bijdragen aan de esthetiek van het werk. Dit kunstwerk kan gezien worden als een viering van de eenvoudige, vaak over het hoofd geziene schoonheid van de natuur, en het vermogen van kunst om ons perspectief te verruimen en het alledaagse te transformeren in iets buitengewoons.
Een compositie van vijf platte perziken, ook wel wilde perziken of donutperziken genoemd. De perziken zijn centraal geplaatst in een ovale vorm met een bruine rand en worden omringd door een achtergrond van geometrische vormen in verschillende tinten bruin, oranje en beige. De perziken zelf hebben een zachte, pluizige textuur en variëren in kleur van licht geel tot roodachtig oranje. Het contrast tussen de natuurlijke, organische vormen van het fruit en de strakke, moderne geometrische vormen van de achtergrond geeft een boeiend visueel effect. Dit benadrukt de schoonheid van eenvoudige, natuurlijke objecten en geeft een gevoel van balans tussen natuur en abstractie.
Dit is een kleurrijke en levendige compositie. Het beeld toont een boek met de titel "Volwassen Mensen Huilen Niet" van W. den Hollander-Bronder, een kopje koffie, een halve citroen, twee bananen, en twee sinasappels op een schaal. De achtergrond bestaat uit een mozaïek van kleurrijke vierkanten, wat een speels en dynamisch effect geeft aan het geheel. Het gebruik van felle kleuren en de combinatie van alledaagse voorwerpen met een boek maakt het kunstwerk interessant en relevant, omdat het een gevoel van huiselijkheid en cultuur oproept.
De titel abstracte kaasmozaïek vat de essentie van de combinatie van realisme en abstractie samen en benadrukt de visuele aantrekkingskracht van het kunstwerk.
Deze fotografische digitale bewerking van Kees van Dorsser toont een stuk kaas geplaatst tegen een abstracte, kleurrijke achtergrond. De kaas is rechthoekig van vorm en heeft een gele kleur met donkere vlekjes, waarschijnlijk kruiden of specerijen. De achtergrond bestaat uit een mozaïek van verschillende kleuren en vormen, waaronder tinten oranje, bruin, paars, en zwart, die samen een dynamisch en levendig patroon vormen. Het contrast tussen de realistische weergave van de kaas en de abstracte achtergrond creëert een intrigerend visueel effect dat de aandacht van de kijker trekt.
Dit kunstwerk is een boeiende combinatie van realisme en abstractie. De gedetailleerde weergave van de kaas contrasteert sterk met de chaotische en kleurrijke achtergrond, wat een gevoel van diepte en textuur toevoegt aan het geheel. De keuze van kleuren en vormen in de achtergrond lijkt willekeurig, maar draagt bij aan een gevoel van energie en beweging. Dit kunstwerk kan worden gewaardeerd om zijn unieke benadering van het combineren van verschillende stijlen en technieken, wat resulteert in een visueel aantrekkelijk en interessant stuk.
De Eeuwige Strijd van Sisyphus.
Op een dag, hoog in de bergen, leefde een mythisch wezen met vele ledematen en een hart vol moed. Zijn naam was Sisyphus. Hij was veroordeeld door de goden om een enorme rotsblok naar de top van een steile berg te duwen. Elke keer als hij de top bijna bereikte, rolde de rotsblok onvermijdelijk weer naar beneden. Sisyphus, met zijn blauwe, witte en bruine tinten, straalde een innerlijke kracht uit die zelfs de goden verbaasde. Ondanks de eindeloze cyclus van falen, gaf hij nooit op. De warme kleuren van de lucht om hem heen weerspiegelden zijn vurige vastberadenheid en hoop. Elke dag begon hij opnieuw, zijn vele ledematen werkten in perfecte harmonie om de rotsblok omhoog te duwen. De berg was zijn vijand, maar ook zijn metgezel. Terwijl hij klom, dacht hij na over de zin van zijn straf. Was het de moeite waard om te blijven vechten tegen een onvermijdelijke nederlaag? Maar Sisyphus wist dat zijn strijd niet voor niets was. In elke poging vond hij een nieuwe kracht, een nieuwe reden om door te gaan. Zijn verhaal werd een symbool van doorzettingsvermogen en de menselijke geest die nooit opgeeft, zelfs in het aangezicht van onoverkomelijke obstakels. ©
Het kunstwerk toont een digitaal (Wordt Vervolgd)
"Door het oog van de spiegel"
Dit kunstwerk toont een radijs met groen loof, doormidden gesneden en geplaatst op een reflecterend oppervlak, wat een interessant visueel effect creëert. Het kunstwerk is omlijst in een ovaalvorm met een rode rand, een witte binnenrand en een groene lijn die de twee scheidt. De achtergrond is effen blauw, wat bijdraagt aan de helderheid en het contrast van de compositie. De naam van de kunstenaar, Kees van Dorsser, is zichtbaar rechtsonder in de afbeelding.
Het gebruik van reflectie in dit werk benadrukt de schoonheid van alledaagse objecten vanuit een uniek perspectief. Door de radijs op een reflecterend oppervlak te plaatsen, creëert de kunstenaar een boeiend spel van vormen en kleuren, waarbij de eenvoud van het onderwerp wordt verheven tot iets kunstzinnigs en contemplatiefs. De omlijsting en de kleurkeuze versterken dit effect, waardoor het werk zowel visueel aantrekkelijk als conceptueel diepgaand is.
Het kunstwerk nodigt de kijker uit om de schoonheid te zien in het alledaagse en het simpele. De reflectie kan ook symbolisch worden opgevat als een metafoor voor introspectie en zelfreflectie, het onderzoeken van het eigen innerlijke zelf door middel van externe, visuele middelen. De heldere kleuren en strakke lijnen geven het werk een moderne, frisse uitstraling die de levendigheid van de natuur viert. ©
"Brood geurt niet naar pracht-maar naar oorsprong, naar delen, naar leven dat rijst in eenvoud."
´Een esthetische appreciatie voor de cyclus van leven en dood´
Dit digitale kunstwerk van Kees van Dorsser toont een verwelkte bloem tegen een paarse achtergrond, omlijst door een rood en witte rand. De bloem zelf vertoont een intrigerende mix van gele, oranje en rode tinten, wat ondanks de gedroogde staat een levendig en opvallend beeld creëert. De textuur en de kleuren van de bloem accentueren de schoonheid van verval en benadrukken de ingewikkelde details van de plant.
De compositie suggereert een esthetische appreciatie voor de cyclus van leven en dood, het zien van schoonheid in zowel bloei als verval. De contrasterende kleuren en texturen kunnen symbool staan voor de vergankelijkheid en kwetsbaarheid van het leven, maar ook de levendigheid die zelfs in vergane glorie gevonden kan worden. De omlijsting geeft het werk een klassieke uitstraling, alsof het de bloem in al zijn vormen wil eren. Het kunstwerk nodigt de kijker uit om stil te staan bij de details en de poëzie van verval te waarderen, waarbij de helderheid van de kleuren een herinnering is aan de pracht die in elk stadium van het leven schuilt. ©
"Zonsopgang in de Schaal"
"Alledaags herkenbaar object"
Dit kunstwerk van Kees van Dorsser toont een bosje uien verpakt in een geel net, geplaatst tegen een donkerbruine achtergrond met een lichtgroene rand. Aan de linkerkant van de afbeelding staat een citaat in het Nederlands: "Het geluk om talent te hebben is niet voldoende; men heeft óók nog het talent om geluk te hebben nodig." Dit citaat benadrukt de relatie tussen talent en geluk.
Beoordeling en betekenis:
Het gebruik van uien in een net is een interessante keuze, omdat het een alledaags en herkenbaar object is. De eenvoudige en strakke compositie zorgt ervoor dat de kijker zich kan concentreren op de details van het net en de texturen van de uien. De kleurencombinatie van het gele net tegen de donkere achtergrond met een groene rand zorgt voor een visueel aantrekkelijke balans. Het citaat voegt een diepere laag toe aan het kunstwerk door de kijker uit te nodigen om na te denken over de rol van talent en geluk in het leven. Het benadrukt dat talent alleen niet genoeg is; soms is een beetje geluk nodig om succesvol te zijn. Deze combinatie van visueel en conceptueel elementen maakt het kunstwerk niet alleen mooi om naar te kijken, maar ook een betekenisvol en uitnodigend tot reflectie. ©
Anno 1924: "de Hondenkar"
Met manden vol mensendingen draag ik dagen op mijn rug, aan een ketting vast-maar nooit verbonden aan wat ik liefheb, zacht of vlug. Mijn poten schuren tegen gruis, de straat is scherp, het leven dof, ik lees geen troost in mensenogen, slechts haast en handel, kil en grof. De regen zwijgt, de zon vergeet me, en elke steen herinnert pijn. Maar soms, een kind, een handvol klontjes, en even mag ik weer hond zijn.
