Een filosofische beschouwing over verbinding
Verbinden is een woord dat we achteloos gebruiken, alsof het een handeling is die je kunt uitvoeren zoals een knop indrukken. Maar in werkelijkheid is verbinden geen daad, maar een gebeurtenis - iets dat ontstaat wanneer twee werelden elkaar raken zonder elkaar te willen bezitten. In een tijd waarin iedereen spreekt, maar weinig wordt gehoord, is verbinding misschien wel het meest onderschatte menselijk vermogen. Het is geen techniek, geen vaardigheid, geen strategie. Het is een houding: een bereidheid om even niet te weten, niet te oordelen, niet te sturen. Verbinden begint waar het ego eindigt. Het is het moment waarop je niet langer probeert jezelf te bewijzen, maar eenvoudig aanwezig bent. Niet om te imponeren, maar om te ontmoeten. Niet om te overtuigen, maar om te begrijpen. In die ruimte ontstaat iets groter ontstaat iets dat groter is dan jij of de ander - een derde ruimte, een soort stille brug die niet zichtbaar is, maar wel voelbaar. De paradox is dat verbinding niet ontstaat door inspanning, maar door openheid. Je kunt het niet afdwingen, niet plannen, niet manipuleren. Je kunt alleen de voorwaarden scheppen: aandacht, nieuwsgierigheid, zachtheid. En dan gebeurt het soms, Een blik blijft hangen. Een woord dat precies op het juiste moment valt. Een stilte die niet ongemakkelijk is, maar dragend. Een kunstwerk dat je rakt zonder dat je weet waarom. Een gesprek waarin je jezelf hoort spreken en denkt: dit ben ik echt. Verbinden is geen samensmelting. Het is geen verlies van je zelf. Het is juist het tegenovergestelde: je wordt meer jezelf in aanwezigheid van de ander. Misschien is dat wel de diepste betekenis van verbinding: dat we elkaar helpen bestaan. Niet door elkaar te veranderen, maar door elkaar te zien.
En wat moet jij je erbij voorstellen?
Eigenlijk iets heel eenvoudigs:
Verbinden is het moment waarop twee werelden elkaar raken en er iets zachter, opener of rijker wordt.
- Dat kan zijn: een gesprek dat je raakt
- een kunstwerk dat je begrijpt zonder woorden
- een glimlach die je dag verandert
- een samenwerking waarin je groeit
- Een gedachte die je deelt en die landt bij de ander
Het is niet zweverig.
Het is menselijk.
Een kleine poëtische samenvatting
Verbinden is niet dat we hetzelfde worden, maar dat we elkaar even ontmoeten in een ruimte waar niets hoeft en alles mag.
wat betekent verbinden eigenlijk?
In de kern gaat verbinden over een gevoel van wederkerigheid: Ik zie jou, jij ziet mij - en er ontstaat iets tussen ons dat groter is dan ieder afzonderlijk. Maar dat klinkt nog abstract. Dus laten we het ontleden in begrijpelijke lagen.
- 1. Verbinden als menselijke erkenning
dit is de meeste basale vorm.
- Je voelt je gehoord
- Je voelt je gezien
- Je voelt je serieus genomen
Het is het tegenovergestelde van genegeerd, weggewuifd of beoordeeld worden.
* 2. Verbinden als gedeelde ervaring
Hier gaat het om iets samen beleven of begrijpen.
- Samen lachen
- Samen iets maken
- Samen een probleem oplossen
- Samen stil zijn
Het hoeft niet groots te zijn. Zelfs een klein gesprek kan al verbinding zijn.
* 3. Verbinden als veiligheid
Dit is belangrijk in zorg, onderwijs en kunst.
- Je mag fouten maken
- Je hoeft niet perfect te zijn
- Je wordt niet afgestraft voor proberen
- Je mag jezelf zijn
- Je leert van elkaar
- Je inspireert elkaar
- Je versterkt elkaar
- Je tilt elkaar op
-
Verbinding als wederzijdse verrijking.
Waarom wordt er tegenwoordig zoveel over verbinden gesproken?
Omdat veel mensen het gevoel hebben dat het kwijt is geraakt:
- Door drukte
- Door technologie
- Door polarisatie
- Door prestatie druk
- Door eenzaamheid
Mensen verlangen naar iets dat niet meetbaar is, maar wel voelbaar.