• De Vrouw die de Hoofdprijs Won

Er was eens een vrouw die, tot haar eigen verbazing, de hoofdprijs won in de loterij. Niet zomaar een prijs, maar de jackpot, vergezeld van een gouden envelop die zo fel glansde dat ze er haar twijfels in kon zien weerspiegeld.  De buurman kwam onmiddelijk op bezoek, want hij had een neus voor gebeurtenissen die hem niets aangingen.  "U bent nu een gelukkig mens," zei hij, terwijl hij zijn pet afnam alsof hij deelnam aan een staatsbezoek.

De vrouw glimlachte vriendelijk. "Dat hoop ik niet," zei ze. "Geluk is zo´n wispelturige huisgenoot. Je moet er voortdurend bang voor zijn dat het vertrekt zodra je even niet oplet."

De buurman keek haar aan alsof ze zojuist had verklaart dat de zwaartekracht was afgeschaft. "Maar wat gaat U dan doen met al dat geld?"

Ze vouwde  de gouden envelop dicht, alsof ze een brievengat sloot waar de wereld gretig doorheen keek. "Niets," zei ze, "ik heb gewonnen omdat ik ermee ophoud. Met het vragen, bedoel ik. De mens vraagt voortdurend om dingen die hij niet wil hebben. En als hij ze dan krijgt, is hij teleurgesteld dat ze precies zijn zoals hij ze besteld heeft."

De buurman knipperde langzaam, alsof zijn gedachten een omweg maakten. "Maar geluk dan? Dat wilt U toch wel?"  "Ach," zei ze zacht, "geluk bestaat niet. Het is slechts de stilte die ontstaat wanneer je ophoudt het na te jagen. En vandaag, buurman, heb ik eindelijk gewonnen wat ik al die tijd zocht: rust."

Ze schonk zichzelf een kop thee in, zette de envelop op de vensterbank en zei: "De hoofdprijs is niet het geld. Het is het besef dat ik niets meer hoef te willen dan wat er al is."